Εδώ και δέκα ημέρες το πρώτο θέμα στην επικαιρότητα είναι οι αγροτικές κινητοποιήσεις. Όλοι μας, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, μιλάμε για τις κινητοποιήσεις και τα προβλήματα των αγροτών, που οι περισσότεροι τα ξέρουν θεωρητικά και ίσως με ωραιοποιημένες ιστορίες αστών που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους και να ζήσουν την αγροτική ζωή.
Η ζωή και η δουλειά στην ύπαιθρο δεν έχουν καμία σχέση με ωραιοποιημένες ιστορίες. Τα αγροτικά και τα κτηνοτροφικά είναι δύσκολα θέματα. Μία θεομηνία, μία ξηρασία, ένα χαλάζι, μία αρρώστια μπορούν να τινάξουν σοδειές και κοπάδια στον αέρα. Άσε τη σκληρή καθημερινότητα της υπαίθρου.
Οι δύσκολες συνθήκες δουλειάς, ωστόσο, δεν απαλλάσσουν τα λαμόγια και τους «οπεκεπέδες», δεν απαλλάσσουν τους εξαγριωμένους αγρότες που κυνηγούν και χτυπούν με κατσούνες όλοι μαζί έναν αστυνομικό, που αναποδογυρίζουν περιπολικά, καταστρέφουν οχήματα και κλούβες των ΜΑΤ, στέλνουν 8 αστυνομικούς σοβαρά τραυματισμένους στο νοσοκομείο.
Και από την άλλη, έχεις τους ευαισθητούληδες που κάνουν λόγο για «αναίτια αστυνομική βία» χωρίς να έχουν ιδέα για όσα συμβαίνουν στο πεδίο.
Ερωτώμενος ο γραμματέας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να σχολιάσει τις κατσούνες και τα αναποδογυρισμένα περιπολικά, αρνήθηκε να τα καταδικάσει. Μας είπε μόνο «ο κόσμος είναι εξαγριωμένος, είναι μία σύγκρουση, είναι μία οργισμένη αντίδραση, οφείλουμε να σταθούμε δίπλα τους». Βλέπετε, οι συγκρούσεις και οι οργισμένες αντιδράσεις είναι εγγενές στοιχείο της πολιτικής τους.
Στη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου «αγρότες» σήκωσαν τις μπάρες διοδίων, στην Κάτω Αχαΐα κατέστρεψαν με αγροτικά οχήματα τις μπάρες του νέου αυτοκινητόδρομου, παλιά μου τέχνη κόσκινο! Ομάδα έκλεισε το αεροδρόμιο Χανίων εμποδίζοντας την προσγείωση του αεροπλάνου που μετέφερε τα απαραίτητα για τους καρκινοπαθείς τεστ. Αναρωτιέμαι αν οι ασθενείς αντελήφθησαν τον «συμβολισμό» του κλεισίματος και αν ανακουφίστηκαν.
Πώς και πότε νομιμοποιείται μια κοινωνική ομάδα να παρατείνει το μαρτύριο καρκινοπαθών συμπολιτών μας; Ποιος θα πληρώσει για την καταστροφή δημόσιας περιουσίας; Ποιος θα αποκαταστήσει τις οικονομικές απώλειες επιχειρήσεων από το κλείσιμο των δρόμων;
Υπάρχουν αγρότες που διαμαρτύρονται για το δίκιο τους. Υπάρχουν όμως και αυτοί που θέλουν με τον τσαμπουκά τους να σπάσουν, όπως λέει το σύνθημά τους, τον τσαμπουκά της κυβέρνησης.
Επίσης, η άρνηση των αγροτών να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του Πρωθυπουργού για θεσμικό διάλογο συνιστά μιά πρωτόγνωρη και ιδιαίτερα ανησυχητική στάση. Ο διάλογος δεν είναι επιλογή, η άρνηση δεν είναι μορφή διεκδίκησης.
Όταν ο πρωτογενής τομέας αποσύρεται από τον διάλογο, πλήττεται άμεσα η οικονομία, η εφοδιαστική αλυσίδα και η αξιοπιστία της χώρας.
Το κόστος δεν είναι πολιτικό, είναι εθνικό. Η αποχή από τον διάλογο ισοδυναμεί με σκόπιμη αποποίηση συμμετοχής στη λύση.
Με λίγα λόγια, πού αρχίζουν και πού τελειώνουν τα δικαιώματα ενός διαδηλωτή που αναζητά το δίκιο του;
Όταν το πρόσταγμα είναι η σύγκρουση, ένα είναι βέβαιο, χάνεται το δίκιο.
Μιχάλης Βασ. Σούμπλης
